Skip navigation.

GREEK SURNAMES

Οί έγκλωβισμένοι.

Στο τέλος της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής στα τέλη Αυγούστου του 1974, περίπου 20.000 Έλληνες και Μαρωνίτες Κύπριοι που κατοικούσαν σε χωριά και κωμοπόλεις κυρίως στη χερσόνησο της Καρπασίας στη βορειοανατολική Κύπρο και σε χωριά δυτικά της Κερύνειας παρέμειναν πίσω από τη γραμμή κατάπαυσης του πυρός.
Σήμερα (Δεκέμβριος 2010), συνολικά μόλις 455 άτομα παραμένουν πίσω από την «πράσινη γραμμή», από τα οποία 343 είναι Ελληνοκύπριοι και 112 Μαρωνίτες.
Τα άτομα αυτά είναι γνωστά ως οι «εγκλωβισμένοι».
Οι περισσότεροι από αυτούς επέλεξαν να παραμείνουν εκεί εξαιτίας της συναισθηματικής τους σύνδεσης με τα σπίτια και τις περιουσίες τους, του φόβου της εκτόπισης, και της ελπίδας ότι μετά την κατάπαυση του πυρός θα μπορούσαν να μείνουν και να συνεχίσουν τη ζωή τους.
Αποδείχθηκε ότι έκαναν λάθος.
Στις 2 Αυγούστου 1975, μετά την ολοκλήρωση ενός γύρου διακοινοτικών συνομιλιών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, οι ηγέτες της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής κοινότητας κατέληξαν σε συμφωνία, γνωστή ως η «
Τρίτη Συμφωνία της Βιέννης», με την οποία διευθετούνταν σημαντικά ανθρωπιστικής φύσεως ζητήματα που επηρέαζαν τη ζωή των εγκλωβισμένων. Στη συμφωνία προβλεπόταν ότι:
· Οι Ελληνοκύπριοι που βρίσκονταν ακόμα στο βόρειο τμήμα του νησιού ήταν ελεύθεροι να παραμείνουν. Θα τους προσφερόταν κάθε βοήθεια που θα οδηγούσε σε ένα ομαλό τρόπο ζωής, συμπεριλαμβανομένων διευκολύνσεων για την εκπαίδευση και την άσκηση της θρησκευτικής λατρείας, καθώς και ιατρική φροντίδα από τους δικούς τους γιατρούς. Θα είχαν το δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης στο βόρειο τμήμα της Κύπρου· Οι Ελληνοκύπριοι που κατοικούσαν στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, οι οποίοι κατά δική τους αίτηση και χωρίς να έχουν υποστεί οποιοδήποτε είδος πίεσης επιθυμούσαν να μετακινηθούν στην περιοχή που βρισκόταν υπό κυβερνητικό έλεγχο, θα είχαν το δικαίωμα να το κάνουν